Top Menu

Έκφρασις Πόλεως 1453 – μουσική από τις δύο πλευρές του Βυζαντίου

barbers-constantinople

Μουσική Παράσταση

Κυριακή 31 Μαϊου 2015 στις 8:30 μ.μ.,
στον Καθολικό Ενοριακό Ναό του Αγίου Ιωσήφ στην Αλεξανδρούπολη.

Δημώδεις θρήνοι και βυζαντινά μοτέτα του Guillaume Dufay, σεφαραδίτικα παραδοσιακά και ερωτικές ballades του Josquin des Prez, οθωμανικά νιαβέντ και δημοτικά τραγούδια της Ανατολικής Θράκης περιγράφουν μουσικά τον ανεξερεύνητο βυζαντινό μεσαίωνα στην παράσταση με τίτλο Έκφρασις Πόλεως 1453: μουσική από τις δύο πλευρές του Βυζαντίου. Η εικόνα της Βασιλεύουσας συμπληρώνεται από δύο κορυφαία κείμενα στη γραμματεία του ύστερου 15ου αιώνα με θέμα την Άλωση: το Χρονικόν του Γεωργίου Σφραντζή (1401-1478) και το Ανακάλημα της Κωνσταντινούπολης.

Στέλλα Κελλάρη / τραγούδι, κρουστά
Άννα Παπαγιαννάκη-Διβανή / τραγούδι, κρουστά, έρευνα
Τάσος Πούλιος / τραγούδι, κανονάκι
Σταύρος Παργινός / τσέλο
Κωνσταντίνα Θεοφάνους / ερμηνεία κειμένου

Χορηγοί
Κοινωφελές Ίδρυμα Χαριλάου Κ. Κεραμέως – Δικηγορικός Σύλλογος Αλεξανδρούπολης

Χορηγοί επικοινωνίας:
Δέλτα Τηλεόραση, Παρατηρητής της Θράκης, Status Radio 94.2

Διοργάνωση:
Εθνολογικό Μουσείο Θράκης

Περιορισμένος αριθμός θέσεων – Είσοδος 5€ οικονομική ενίσχυση του ΕΜΘ.
Κρατήσεις στο Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, τηλ. επικοινωνίας: 25510 36663.

poster
Κέρκυρα, 1468:
Ένας μοναχός καταγράφει όσα έζησε στην Κωνσταντινούπολη, την άνοιξη του 1453,
δίπλα στον τελευταίο Βυζαντινό αυτοκράτορα. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1401
και στην διάρκεια της πολυτάραχης ζωής του απέκτησε πολιτικά αξιώματα,
καταλαμβάνοντας μέχρι και αυτό του Μεγάλου Λογοθέτη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
-θέση που διατήρησε έως την Άλωση της Πόλης.
Συνελήφθη και αιχμαλωτίστηκε από τους Οθωμανούς εισβολείς,
εξαγόρασε με λύτρα την ελευθερία του, έχασε την γυναίκα και τα παιδιά του,
κατέφυγε στο Μυστρά και από εκεί στη Κέρκυρα, όπου ενδύθηκε το μοναχικό σχήμα.

Ένας από τους κυριότερους χρονικογράφους της Άλωσης και στενός φίλος του Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου,
ο Γεώργιος Σφραντζής (1401-1478) κατέγραψε στο ‘‘Χρονικόν’’ του τις τελευταίες ημέρες της Αυτοκρατορίας, τον ηρωικό θάνατο του αυτοκράτορα και την Άλωση της Πόλης.
Η εν μέρει αυτοβιογραφική του διήγηση, θεωρείται σήμερα μια από τις πιο αξιόπιστες ιστορικές πηγές της εποχής. Τα συμβάντα, βέβαια, της πολιορκίας της Άλωσης
και του ταραγμένου πρώτου διαστήματος μετά τον εποικισμό της από τους Οθωμανούς,
είναι γνωστά από πληθώρα λογοτεχνικών έργων,
ιστορικών και χρονικογραφικών πηγών ελληνόγλωσσων και αλλόγλωσσων. Μεταξύ αυτών, το Ανακάλημα της Κωνσταντινούπολης, γραμμένο πριν το 1481, περιγράφει λυρικά και θρηνεί για τον χαμό της Πόλης.

Με γνώμονα τα κυρίαρχα αυτά κείμενα στη γραμματεία του ύστερου 15ου αιώνα
με θέμα την Άλωση αναπτύσσεται μουσικά ο ανεξερεύνητος βυζαντινός μεσαίωνας λίγο πριν την μετάβαση στους νεώτερους χρόνους. Ρωμιοί, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι, Αρμένιοι, Καφφάληδες,
Άραβες και Φράγκοι συνθέτουν το μωσαϊκό των πολιτισμών που κατοίκησαν τη Βασιλεύουσα. Στον ίδιο βαθμό ετερόκλητη και πολυδιάστατη,
η μουσική ροή της συναυλίας γίνεται η ίδια ένα ρητορικό σχήμα, μία περιγραφή, μία έκφραση της Πόλης ως τόπου, συνδέοντας τους δημώδεις θρήνους με τα βυζαντινά μοτέτα του Guillaume Dufay,
τα σεφαραδίτικα παραδοσιακά με τις ερωτικές ballades του Josquin des Prez, τα οθωμανικά νιαβέντ με τα δημοτικά τραγούδια της Ανατολικής Θράκης.

Στέλλα Κελλάρη / τραγούδι, κρουστά
Άννα Παπαγιαννάκη-Διβανή / τραγούδι, κρουστά, έρευνα
Τάσος Πούλιος / τραγούδι, κανονάκι
Σταύρος Παργινός / τσέλο
Κωνσταντίνα Θεοφάνους / ερμηνεία κειμένου

,

Χωρίς σχόλια μέχρι στιγμής.

Αφήστε μια απάντηση