Top Menu

Καλλιέργεια της Γης

Από την προϊστορία ως την προμηχανική καλλιέργεια της γης η αγροτική οικονομία πέρασε με πολύ αργούς ρυθμούς από διάφορες φάσεις.

Κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας, ο τρόπος εκμετάλλευσης της γης, ακολουθούσε το καθεστώς που επικρατούσε σ’ όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία: Mεγάλα κτήματα (τσιφλίκια) όπου κάτω από την επίβλεψη του δραγουμάνου (επιστάτη) δούλευαν οι δουλοπάροικοι έναντι στοιχειωδών συνθηκών διαβίωσης που του παρείχε ο γαιοκτήμονας. Σε άλλα τσιφλίκια επικρατούσε το σύστημα της επίμορτης εκμετάλλευσης ( μίσθωση της γης και συμφωνία για το μοίρασμα της παραγωγής).

Με την ενσωμάτωση της Θράκης στο ελεύθερο Ελληνικό κράτος, τα τσιφλίκια των Οθωμανών αγοράστηκαν από πλούσιους Έλληνες. Στις μικρές ιδιοκτησίες γης οι Έλληνες αγρότες καλλιεργούσαν όσπρια, καλαμπόκι, ζαχαροκάλαμο, σουσάμι, λινάρι, σκούπα, καπνά αλλά κυρίως δημητριακά για την κάλυψη των διατροφικών τους αναγκών. Παρ’ ότι για αιώνες η καλλιέργεια σιταριού και κριθαριού αποτελούσε την κύρια καλλιέργεια της γης η παραγωγή τους συχνά δεν κάλυπτε τις οικογενειακές ανάγκες των αγροτών γι’ αυτό και εξασφάλιζαν την απαιτούμενη ποσότητα μέσω ανταλλαγής άλλων προϊόντων.

Στο νομό Έβρου από το 1933 άρχισε η διανομή της γης στους ακτήμονες. Πολύ αργότερα ακολούθησαν αναδασμοί, αντιπλημμυρικά, αποστραγγιστικά αλλά και αρδευτικά έργα που απέδωσαν νέες καλλιεργήσιμες εκτάσεις με αποδοτικότερες καλλιέργειες όπως τεύτλα, καλαμπόκι και βαμβάκι.