Top Menu

Μοναστήρια

Μεγάλες μοναστηριακές εκκλησίες μετατρέπονται σε τζαμιά των κατακτητών, όπως ο περίφημος ναός της Παναγίας Κοσμοσώτειρας στις Φέρες, αλλοτινό βασικό πέρασμα στον Έβρο. Ναοί όπως αυτός της Κοσμοσώτειρας που κτίστηκε από το σεβαστοκράτηρα Ισάακιο Κομνηνό ως επίγεια απομίμηση και εικόνα του ουράνιου κόσμου, αποπνέουν όλη την τέχνη, τη παιδεία και τη θρησκευτική αντίληψη του Βυζαντίου.

Ο τύπος της τρίκλιτης βασιλικής με μεγάλες διαστάσεις που σώθηκε ως σήμερα στα μοναστηριακά συγκροτήματα της Θράκης είναι σε μεγάλο βαθμό ανακατασκευές του 19ου αιώνα. Πολλά από τα απομονωμένα μοναστήρια και τους ναούς είχε καταστρέψει η λέλαιπα των Κερτζαλήδων ληστών που σάρωνε την θρακική ενδοχώρα ανάμεσα στο 1770-1808.

Στο τέλος του 19ου αιώνα μέσα από τη νέα αρχιτεκτονική αντίληψη, το εσωτερικό ύψος των ναών αυξάνεται σημαντικά, οι κιονοστοιχίες «εξαϋλώνονται» και ο εσωτερικός χώρος ενοποιείται.

Στο εσωτερικό των ναών των αστικοποιημένων κέντρων υπερισχύουν μορφές νεοκλασικισμού. Ιερός Ναός Αγ. Νικολάου ,Αλεξανδρούπολη, Ανεγέρθη το 1900 στα θεμέλια παλιότερου του 1850. Αρμενική εκκλησία του Αγ. Ιωάννη Πρόδρομου Καραμπέτ, 1875. Καθολικός ναός του Αγ. Ιωσήφ, εγκαινιάστηκε το 1914. Σε όποια περίοδο και αν ανήκουν οι λατρευτικοί χώροι του Έβρου αποτελούν τόπου μυστηρίου, λατρείας και επίκλησης του ανθρώπου.