Top Menu

Ζαχαροπλαστική

Κανταΐφια και μπακλαβάδες, χαλβάδες, καραμέλες, λουκούμια, παστέλια, ριτσέλια, μουσταλευριά και μαλεμπί. Στο σταυροδρόμι των εμπορικών και πολιτισμικών ανταλλαγών η Θράκη, με τα ζαχαρωτά της, κρατά την ανάμνηση μιας ζωής, που οργανώθηκε από την εποχή, που η Κωνσταντινούπολη έπεσε στους Οθωμανούς και οι νεοεγκατασταθέντες στη Θράκη, νομάδες και αστοί διαφόρων εθνοτήτων (Αρμένιοι, Εβραίοι κ.α.), εμπλούτισαν με τις δικές τους πολιτισμικές εμπειρίες τις γαστρονομικές συνήθειες των Βυζαντινών.

Τα ζαχαρωτά, για το μεσοαστικό περιβάλλον των πόλεων ήταν καθημερινή απόλαυση, ενώ για τους αγρότες, ως το 1955 ήταν μια πολυτέλεια, που επιτρεπόταν σε οικογενειακές και θρησκευτικές γιορτές, τις οποίες είχαν συνδέσει με την κατανάλωση ορισμένων ειδών.

Οι γλυκαντικές ουσίες που χρησιμοποιούσαν μέχρι τότε για την παρασκευή των ζαχαρωτών, ήταν το μέλι και το πετιμέζι. Το σαραγλί, οι χαλβάδες, τα λουκούμια, οι καμπάδικες καραμέλες και τα κουφέτα, τα στραγάλια και τα φοντάν παράγονταν με τον ίδιο εμπειρικό τρόπο έως ότου η εκβιομηχάνιση και η ευρεία κατανάλωση της ζάχαρης, το 19ο αιώνα, διαφοροποίησε τα προϊόντα αλλά και διευκόλυνε την παραγωγή.

Παρά το ότι οι συνθήκες ζωής άλλαξαν και η δίαιτα απέκτησε μεγαλύτερη ποικιλία, τα λεμπλετζίδικα (στραγαλάδικα) και τα σιροπιαστά της Θράκης εξακολουθούν έως σήμερα να μας μαγνητίζουν και να μας δίνουν την απόλαυση, τη μαγεία της παράδοσης και την πολυτέλεια.