Top Menu

Γλυκά

Στραγάλια

Τα στραγάλια γίνονται από τα φρέσκα ρεβίθια, που αρχικά ψήνονται 5 έως 10 λεπτά και στη συνέχεια μουσκεύονται με νερό και ξαναψήνονται. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται τρεις φορές, σε διαφορετικούς χρόνους και ποσότητες νερού έως ότου τα βουτήξουν σε αλατόνερο ή σε πικάντικη σάλτσα. Μετά τα ψήνουν στον νταβά, ειδικό σκεύος με χάλκινη βάση και ξύλινο αναδευτήρα που περιστρέφεται και ανακατεύει τα στραγάλια. Στη συνέχεια ο μάστορας, χωρίζει τα μπόγια (μεγέθη) περνώντας τα από τα ειδικά κόσκινα.

Παγωτό

Σ’ ένα κυλινδρικό μεταλλικό δοχείο, έβαζαν βρασμένο πρόβειο γάλα και ζάχαρη, κρόκους αυγών, βανίλια και μαστίχα. Στη συνέχεια τοποθετούσαν το δοχείο, σε ξύλινο βαρέλι, μεγαλύτερης διαμέτρου, αφού πρώτα έβαζαν πάγο και χοντρό αλάτι μεταξύ δοχείου και βαρελιού. Κουνούσαν το δοχείο συνεχώς, και κατά διαστήματα, ανακάτευαν το μείγμα με μια σιδερένια σπάτουλα, έως ότου το υλικό γίνει μια ελαστική μάζα σαν μαστίχα.

Λουκούμι

Νερό- ζάχαρη-γλυκόζη και άμυλο (νισεστές), έβραζαν για δύο ώρες, ενώ ο μάστορας ανακάτευε το μείγμα συνεχώς με ξύλο. Άρωμα και χρώμα, ξηρούς καρπούς ,φιστίκια ή αμύγδαλα, ανάλογα με το είδος λουκουμιών που ήθελαν να παρασκευάσουν, έριχναν προς το τέλους του βρασμού. Ο μάστορας δοκίμαζε με τα δάχτυλα του χεριού του το μείγμα και εάν το έκρινε κατάλληλο το άδειαζε στα ξύλινα τελάρα, στρωμένα με ζάχαρη άχνη. Όταν το μείγμα πάγωνε το αναποδογύριζαν στον πάγκο, στρωμένος επίσης με άχνη και το έκοβαν με τα μαχαίρια.

Καραμέλες

Νερό και ζάχαρη βράζουν έως ότου το μείγμα δέσει, και προστίθεται άρωμα και χρώμα. Για τις καμπάδικες καραμέλες, οι τεχνίτες έπαιρναν τη ζεστή καραμελόμαζα και τη χτυπούσαν επάνω σ’ένα σίδερο του τοίχου, όπου η μάζα σκάλωνε: την τραβούσαν και την ξαναχτυπούσαν έως ότου η μάζα φουσκώσει και ασπρίσει. Σε μια ποσότητα της μάζας πρόσθεταν κόκκινο χρώμα. Ζύμωναν τέσσερις κόκκινες βέργες και τέσσερις άσπρες, τις έπλαθαν μαζί και μετά τις έκοβαν με το ψαλίδι. Για να κάνουν ακιντέδες, πρόσθεταν στην καραμελόμαζα σουσάμι-κανέλα-γαρύφαλλα ή ξηρούς καρπούς, τα ζύμωναν σε βέργες δύο εκατοστών και τις έκοβαν με το ψαλίδι. Τα κρυσταλλιζέ λεμονάκια και ψαράκια γίνονταν από μαλακότερη καραμελόμαζα την οποία περνούσαν από τον κύλινδρο.

Χαλβάς

Για την παρασκευή του χαλβά, χρησιμοποιούσαν μια ποσότητα από το ζουμί της χαλβαδόριζας ή τσουέν ή γκλότζιανος την οποία έριχναν με το ταχίνι στον αχντά (μείγμα από ζάχαρη, γλυκόζη και νερό). Παλιά αντί για ζάχαρη χρησιμοποιούσαν φρουκτολίνη ή θρεψίνη (σταφυλοσάκχαρα). Όταν το μείγμα έβραζε το χτυπούσαν στο μπασίμ(ι) (χάλκινο σκεύος) που χωρούσε συνήθως 25 κιλά. Όταν, κατά την κρίση του μάστορα, ήταν έτοιμο το έβγαζαν και το ζύμωναν ζεστό. Πολλές φορές στο ζύμωμα πρόσθεταν διάφορα υλικά ανάλογα με το είδος του χαλβά που ήθελαν να παρασκευάσουν. Ειδικά για τις Απόκριες παρασκεύαζαν τον αφροχαλβά (άσπρος με σουσάμι σε σχήμα μικρής πίτας).