Το Τμήμα Μουσειοπαιδαγωγικής του ΕΜΘ σε συνεργασία με το 5ο Γυμνάσιο Αλεξανδρούπολης- Ελένη Φιλιππίδη, σχεδίασε και υλοποίησε ένα βιωματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα Τοπικής Ιστορίας με μαθητές του σχολείου.
Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε μέσα από 8 δίωρες συναντήσεις όπου οι μαθητές έχουν ερευνήσει το αρχειακό υλικό του μουσείου, έχουν πάρει συνεντεύξεις και έχουν εντοπίσει 10 άγνωστα (στο σήμερα) κτίρια της πόλης τους, μέσα από το φωτογραφικό αρχείο του μουσείου. Στην συνέχεια έκαναν, επιτόπια έρευνα και φωτογράφιση των σημείων όπως είναι σήμερα, επαλήθευσαν και εξακρίβωσαν τα στοιχεία της καταγραφής τους. Επεξεργάστηκαν τις φωτογραφίες και ετοίμασαν το άρθρο στην ιστοσελίδα του μουσείου.
Τελικό στάδιο, η ψηφιακή παρουσίαση του ΠΡΙΝ και του ΤΩΡΑ, μαζί με πληροφορίες για το κάθε κτίριο και με QR Code στο εκάστοτε σημείο ενδιαφέροντος. Στην δράση συμμετείχαν οι παρακάτω μαθητές:
- Γεωργιάδη Νικολέτα
- Γιαλαμάς Αργυρής
- Εγγλεζάκης Βασίλης
- Κανετίδου Μαρία
- Κυριακίδου Χρύσα
- Μεταξά Μαρία
- Μίντογλου Χριστίνα
- Παπαϊωάννου Φώτης
- Πεϊχαμπέρης Βαγγέλης
- Τερζή Ιωάννα
- Τσακαλδήμης Χρήστος
- Χριστοδούλου Κορίνα
Σχεδιασμός και υλοποίηση Βαλεντίνα Σωκράτους ΕΜΘ , Σουζάνα Αγγελώνια, Ζάρας Απόστολος εκπαιδευτικοί 5ου Γυμνασίου.
Επιμέλεια ιστορικών γεγονότων: Αγγελική Γιαννακίδου, Πρόεδρος & Ιδρύτρια ΕΜΘ.
Υποστήριξη και συντονισμός: Έφη Μπιλιπίνη, Διευθύντρια 5ου Γυμνασίου Αλεξάνδρούπολης.
Αλεξανδρούπολη
Στη δεκαετία του 1870, σε μια εποχή ριζικών μεταβολών και ανακατατάξεων στην Ευρώπη, διαμορφώνονται οι συνθήκες για την ίδρυση της Αλεξανδρούπολης του τότε Δεδεαγάτς και την εξέλιξη του σε αστικό χώρο, κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου και σιδηροδρομικό σταθμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Τον Ιούνιο του 1872 λειτούργησε η σιδηροδρομική γραμμή και παράλληλα προχωρούσαν οι εργασίες για την κατασκευή του λιμανιού, ”το οποίο χάρη στην προνομιακή του θέση προοριζόταν ”να αποκατασταθεί εις εκ των εμπορικοτέρων της Μεσογείου”.
Στη νεόδμητη πόλη, ιδρύθηκαν προξενεία διαφόρων κρατών, όπως Αυστρίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Αγγλίας, Ρωσίας, Γερμανίας και Περσίας
Έμποροι, τραπεζίτες, γαιοκτήμονες, πλοίαρχοι, ασφαλιστές, πράκτορες, διπλωμάτες, ανώτατοι διοικητικοί υπάλληλοι της Σιδηροδρομικής εταιρείας, ως επί το πλείστον Φραγκολεβαντίνοι, αποτελούσαν το αστικό, κοσμοπολίτικο στοιχείο της νεόδμητης πόλης . Μαζί τους εργάτες και ΄΄αρκάδες΄΄- αχθοφόροι του λιμανιού, εμποροϋπάλληλοι και μεταπράτες, καφεπώλες και μάγειροι, λιθοξόοι και υποδηματοποιοί, έβαλαν τα θεμέλια για τη δημιουργία ενός οικισμού που εξελισσόταν σε ένα κέντρο με έντονο χρηματοοικονομικό και εμπορικό χαρακτήρα.
Κτίρια των οποίων τα ίχνη φαίνεται να χάθηκαν, μαρτυρούν το παρελθόν των ανθρώπων της πόλης και καινούργια στην θέση των παλιών αποκαλύπτουν την συνέχεια της ζωής. Ξέρεις άραγε την ιστορία πίσω από τα κτίρια της πόλης σου;
Αγνώστα κτίρια
- Στην φωτογραφία παρουσιάζεται το Αγγλικό Προξενείο, το οποίο μετέπειτα έγινε Ελληνικό προξενείο. Μετά την απελευθέρωση της πόλης, μετατράπηκε σε ξενοδοχείο με το όνομα «Μ. Βρετανία» το οποίο μετα τις διαδηλώσεις για το Κυπριακό βανδαλίστηκε και μετονομάστηκε «Κύπρος». Στην δεκαετία του 1980 ανεγέρθηκε πολυκατοικία. Το κτίριο βρίσκεται στην γωνία 14ης Μαΐου και Παλαιολόγου.
2. Στην φωτογραφία παρουσιάζεται το Πασαλίκι, σύμφωνα με πηγές χτίστηκε γύρω στα 1908-10. Ήταν το Διοικητήριο, δηλαδή η κατοικία του τότε Οθωμανού Διοικητή. Μετά την ενσωμάτωση-απελευθέρωση της Θράκης το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως οικοτροφείο του Διδασκαλείου και της Ζαριφείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, στεγάστηκαν δε σε αυτό κατά διαστήματα, πρόσφυγες αλλά και η Φιλαρμονική της πόλης, σύλλογοι και πρόσκοποι. Μετα τον Β’ Παγκόσμιο λειτούργησε και ως (Δημόσια) Εμπορική Σχολή. Κατεδαφίστηκε το 1968. Στη τοποθεσία όπου βρισκόταν, σήμερα είναι η 12η Μεραρχία, στην οδό Βασιλέως Αλεξάνδρου.(παραλιακή Λεωφόρος.)
3. Στην φωτογραφία παρουσιάζεται το σχολείο θηλέων οπου σύμφωνα με πληροφορίες κατεδαφίστηκε το 1950. Βρισκόταν απέναντι από το 3ο Δημοτικό Σχολείο στην πλατεία Αγίου Νικολάου
4. Στην φωτογραφία παρουσιάζεται η Σχολή καλογριών, «Collegio Francesco». Βρισκόταν στην γωνία Βενιζέλου και Μοσχονησίων. Μετά το πόλεμο του 40 στο κτίριο στεγάστηκε το Γενικό Νοσοκομείο και αργότερα η Μεραρχία. Πιο κάτω ανατολικά βρίσκεται ο καθολικός ναός του Αγίου Ιωσήφ. Σήμερα στη θέση του κτιρίου έχει ανεγερθεί πολυκατοικία
5. Στην φωτογραφία παρουσιάζεται η Στρατιωτική στάση Grand Militter, όπου γινόταν ο έλεγχος των επιβατών της 2ης σιδηροδρομικής γραμμής που έγινε στην Αλεξανδρούπολη, για να συνδεθει η πόλη με την Θεσσαλονίκη.
Οι τέσσερις άνδρες ήταν μηχανικοί αυτού του ενωτικού σιδηροδρόμου,που λειτούργησε το 1896, γνωστός με το όνομα Jonction-Salonique -Constantinople J.S.C. Η σιδηροδρομική γραμμή συνεχιζόταν βορειοανατολικά, περνούσε από το δρόμο Εθνικής Αντίστασης και κατέληγε στο πάρκο Εγνατία όπου ήταν ο τερματικός σταθμός. Το κτίριο βρίσκεται επί των οδών Ρόδου-Τραϊανουπόλεως.
6. Στην φωτογραφία παρουσιάζεται το κτίριο που ανήκε στον Μπαλούλ στο οποίο στεγάστηκαν τα Αρχιγένεια εκπαιδευτήρια του γιατρού Αρχιγένη από τους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης. Αρχές της δεκαετίας του 1970 στην θέση αυτή, χτίστηκε η Λέσχη Αξιωματικών στην Λεωφόρο Δημοκρατίας.
7. Στην φωτογραφία παρουσιάζεται το Προξενείο Αυστροουγγαρίας. Ο πρώτος πρόξενος ήταν ο Σούχωρ ο οποίος διέμενε μάλιστα εκεί. Στο προξενείο συστεγάστηκαν και οι προξενικές αρχές του Ιράν, αργότερα μετατράπηκε στο Ξενοδοχείο «Grant Hotel London» και μετέπειτα Πανελλήνιον. Το κτίριο λειτούργησε επίσης ως Τράπεζα Οθ. Αυτοκρατορίας, Εταιρεία Καπνού, ενώ στη δεκαετία του 1960 και ως λέσχη.Το κτίριο βρίσκεται επί της λεωφόρου Δημοκρατίας 288.
8. Στην φωτογραφία παρουσιάζεται το Γαλλικό Προξενείο.
Στο κτίριο επίσης διέμενε ο Γάλλος πρόξενος Ζαν Τακέλλα . Αργότερα περιήλθε στην ιδιοκτησία του Σωκράτη Διαμαντόπουλου (ευεργέτη της πόλης). Βρίσκεται κατεβαίνοντας από τον Άγιο Νικόλαο νότια και ανατολικά όπου βρίσκεται το παρκάκι επί των οδών Βενιζέλου και Μητροπολίτη Ιωακείμ Γεωργιάδη
9. Στην φωτογραφία παρουσιάζονται οι παλιες φυλακές. Δεξια το μακρόστενο κτίριο η Διοίκηση, πίσω οι στάβλοι της έφιππης αστυνομίας ενώ το τετράγωνο κτίριο ήταν ο χώρος υποδοχής των χωροφυλάκων εκεί όπου δούλευαν. Βρισκόταν στο Πάρκο Ελευθερίας.
10. Στην φωτογραφία παρουσιάζεται ο Θερινός κινηματογράφος Έβρος, που ανήκε στον τοπικό επιχειρηματία κ.Παπανικολάου. Κτίστηκε το 1950 στη θέση όπου βρισκόταν το κέντρο ‘’Λονδίνο’’ Βρισκόταν δίπλα από την Νομαρχία στην παραλιακή οδό της πόλης.